Breng het naar de straten

Ik ben geboren op 13 april 1980 in Sliedrecht als de middelste van een gezin van 7 kinderen. Wij zijn traditioneel christelijk opgevoed. Twee keer op zondag naar de kerk, naar christelijke school en op christelijke clubs gezeten. Daar ben ik achteraf gezien wel blij mee. Het was een goede basis voor later!

Tot aan mijn 16e jaar heb ik een leven zonder problemen geleid met veel interesse in sport. Ik wist al heel lang dat ik in de sport wilde gaan werken als instructeur. Na de MAVO ben ik dan ook een sportopleiding gaan doen in Goes.

Vanaf mijn 16e jaar begonnen eigenlijk de problemen. Ik leerde nieuwe vrienden kennen. Het waren jongens die uitgingen, op straat rondhingen en die aangesloten waren bij de house-cultuur. Ik vond het allemaal wel spannend en ik ging eigenlijk heel gemakkelijk op in de groep jongens van de straat. We gingen ieder weekeinde stappen in Sliedrecht en daarbuiten. We begonnen ook housefeesten te bezoeken. Verder begon ik eigenlijk dagelijks weed en hasj te roken. In het begin vond ik het nog wel vies, maar later `hoorde` het gewoon bij de cultuur waarin we zaten.

Thuis kwamen er grote problemen door spanningen bij mijn ouders. Ik trok me daardoor nog verder toe naar mijn vrienden. Ik leefde wel thuis, maar was eigenlijk ook weer niet aanwezig. De relatie met mijn famillie was tot 0 gedaald. Ik begon ook harddrugs te gebruiken, XTC en later ook cocaine. Ieder weekeinde was het van vrijdag tot en met zondag allerlei drugs en alcohol gebruiken. Op school ging het mis. Ik stopte en ging in Sliedrecht werken bij Alpenkreuzer. In die tijd voelde ik mezelf erg eenzaam. Niemand kon me eigenlijk helpen. Ik was compleet vastgelopen in de drugs en de cirkel waar ik inzat.

Tijdens een weekeinde stappen in Rotterdam gebruikte ik een nieuwe XTC-pil. In deze pil zat een sterk hallucinerende stof. Ik was compleet in een andere wereld terecht gekomen. In de vroege morgen gingen we naar huis, maar de pil werkte heel erg heftig. Ik zag alles dubbel en kreeg ineens een geweldige angst om dood te gaan. In mijn nood heb ik gebeden tot God: `laat me levend wakker worden`.

De tijd erna begon ik langzaam het leven wat ik leefde te haten. Ik ging minder uit in het weekeinde. Ik stopte met werken. Tijdens de 6 maanden thuis ben ik gaan trainen om in goede conditie te komen voor de aanmeldingstest voor de sportopleiding die ik weer ging volgen inSittard. Ik heb 3 jaar in Sittard gewoond. Ik gebruikte af en toe nog wat, maar ging ook lezen in de Bijbel en bad met God. Ik kreeg een relatie met een vrouw met een kind. Dat was erg goed voor mijn persoonlijke ontwikkeling. Ik begon een kerk te bezoeken en ervaarde dat God bestond.

Na de opleiding in Sittard ging ik een appartementje bewonen in het centrum van Dordrecht (zomer 2003). Ik hoorde daar iedere dag christelijke muziek buiten. Eerst dacht ik een cd te horen, maar later ben ik eens gaan kijken waar het vandaan kwam. Ik belde daar aan. Een mevrouw deed open en nodigde mij uit boven te komen. Daar waren zo`n 30 mensen in volle aanbidding aan het zingen en bidden. Ik vond het eigenlijk best wel gek, maar bleef kijken. Ik stelde me voor als de nieuwe buurman en ging de diensten van deze gemeente bezoeken. Ik voelde echt dat deze mensen liefde voor mij hadden.

Tijdens een moment thuis liet God me vervolgens zien wat voor leven ik had geleefd en hoeveel pijn ik de mensen en mijn famillie had aangedaan. Ik heb vervolgens iedereen opgebeld en mijn vergeving gevraagd voor de fouten die ik heb gemaakt. Op 27 augustus heb ik me vervolgens laten dopen in de Noordzee tot vergeving van al mijn zonden. Nu mag ik door het Kruis vrij zijn.

Een andere Ruben is geboren! Dankzij Jezus mijn Heer!